Guy Weizman

Guy Weizman (geboren 1973) is theaterregisseur en artistiek leider, bekend om zijn interdisciplinaire voorstellingen waarin dans, muziek, theater en beeldende kunst samenkomen om hedendaagse thema’s te onderzoeken.

Weizman begon zijn carrière als danser bij de Batsheva Dance Company in Tel Aviv, waarna hij werkte bij diverse Europese gezelschappen, waaronder Ultima Vez onder leiding van Wim Vandekeybus, L’Anònima Imperial onder leiding van Juan Carlos García en Galili Dance van Itzik Galili. In 2002 richtte hij samen met Roni Haver het internationale dansgezelschap Club Guy & Roni op in Groningen, Nederland, waar hij sindsdien artistiek leider is. Het gezelschap toert wereldwijd en werkt samen met kunstenaars uit uiteenlopende disciplines, waaronder film, wetenschap en mode, om prikkelende voorstellingen te creëren die het publiek confronteren en inspireren.

Van 2010 tot 2014 was Weizman artist in residence bij het Staatstheater Oldenburg in Duitsland, gevolgd door een residentie bij het Staatstheater Mainz vanaf 2014. In deze periode regisseerde hij onder meer producties als My Private Odyssey. Daarnaast werkte hij samen met instellingen als Tsekh Contemporary Dance Centre in Moskou (sinds 2011), GöteborgsOperans Danskompani in Zweden, Schauspiel Köln in Duitsland en Carte Blanche in Noorwegen. Zijn werk werd gepresenteerd op festivals zoals het Grec Festival in Barcelona, Jacob’s Pillow in de Verenigde Staten en het Oerol Festival in Nederland.

In 2017 werd Weizman benoemd tot algemeen en artistiek directeur van NITE (voorheen Noord Nederlands Toneel), een toonaangevend Nederlands theatergezelschap, terwijl hij tevens artistiek leider bleef van Club Guy & Roni. Beide organisaties werken intensief samen aan hybride producties.

Tot zijn belangrijke werken behoren Midnight Rising (2010), dat werd bekroond met de Zwaan voor Beste Choreografie in Nederland, en L’Histoire du Soldat (2012), dat in Rusland de Golden Mask ontving voor choreografie. Andere veelgeprezen producties zijn onder meer Mechanical Ecstasy (met Slagwerk Den Haag), Phobia, Happiness en Carrousel (met Asko|Schönbergs kAOS). In 2013 ontving hij de Groninger Cultuurprijs voor zijn bijdrage aan de kunsten.

Carriere

Weizman begon zijn professionele carrière als danser bij de Batsheva Dance Company in Tel Aviv, Israël, waar hij trainde en optrad binnen het ensemble dat bekendstaat om zijn vernieuwende hedendaagse dansstijl, beïnvloed door de technieken van Martha Graham. Deze vroege rol markeerde zijn entree op het internationale danspodium en bouwde voort op zijn basisopleiding in Israël.

Na zijn periode bij Batsheva breidde Weizman zijn carrière uit in Europa, waar hij danste bij Tolada Dance Company in Berlijn, L’Anònima Imperial in Barcelona onder leiding van Juan Carlos García, Ultima Vez onder Wim Vandekeybus (verwijderd) en Galili Dance in Groningen onder leiding van Itzik Galili.

Deze ervaringen boden Weizman een vroege kennismaking met interdisciplinair performen, doordat hij werkte binnen gezelschappen die dans combineerden met theater, muziek en visuele elementen. Deze fase verstevigde zijn overgang van uitvoerend danser naar opkomend choreograaf, waarbij hij invloeden opdeed uit diverse Europese esthetiek die zijn latere artistieke benadering vormgaven.

Oprichting Club Guy & Roni

In 2002 richtten Guy Weizman en Roni Haver (geboren 1972) samen Club Guy & Roni op in Groningen, Nederland. Dit markeerde een cruciale verschuiving naar gezamenlijk artistiek ondernemerschap na hun individuele carrières als dansers. Het gezelschap ontstond vanuit hun gedeelde visie om interdisciplinaire voorstellingen te maken waarin hedendaagse dans wordt vermengd met theatrale elementen, voortbouwend op Weizmans eerdere ervaringen bij gezelschappen als de Batsheva Dance Company.

Vanaf het begin legde Club Guy & Roni de nadruk op explosief, eigenzinnig danstheater waarin acteren, schrijven, muziek en film worden geïntegreerd om hedendaagse thema’s te onderzoeken. Het gezelschap werkt vaak met een internationale cast van acteurs, dansers en musici die optreden met live, nieuw gecomponeerde muziek. Deze benadering leidde tot zogenoemde ‘totaaltheater’-ervaringen, gekenmerkt door precieze en fysiek veeleisende choreografie onder leiding van Haver, waarin performers opereren met radarachtige ruimtelijke dynamiek en musici, waaronder percussionisten, ook op het toneel aanwezig zijn.

Vroege producties die deze stijl illustreerden waren onder meer Language of Walls (2003), een avondvullend werk voor zes dansers dat via gelaagde beweging en klank thema’s als isolatie en communicatie onderzocht; Myrrh and Cinnamon (2004), waarin sensuele, narratieve sequenties dans en dramatische elementen combineerden; en Poetic Disasters (2008), een samenwerking met componist Heiner Goebbels met viool en elektronische elementen, waarin chaotische, poëtische narratieven in beweging werden opgeroepen. Deze werken vestigden de reputatie van het gezelschap als maker van fysiek intense, immersieve voorstellingen die de grenzen van traditionele dans overstijgen.

NITE

Op 1 januari 2017 werd Guy Weizman benoemd tot artistiek en algemeen directeur van het Noord Nederlands Toneel (NNT) in Groningen, Nederland, terwijl hij zijn leiderschap van het internationale dansgezelschap Club Guy & Roni, dat hij in 2002 mede oprichtte, voortzette. Deze benoeming markeerde het begin van een integratieproces tussen beide organisaties, waarbij Weizman vanuit Theater de Machinefabriek de samenwerking stimuleerde en hun artistieke visies samenbracht.

Onder Weizmans leiding onderging het ensemble een ingrijpende herstructurering, die begin 2023 culmineerde in een naamsverandering naar NITE — National Interdisciplinary Theatre Ensemble. Deze wijziging weerspiegelde een verschuiving naar één overkoepelende identiteit die traditionele theatergrenzen overstijgt. Vanaf 1 mei 2023 werden alle producties van NNT en Club Guy & Roni onder de naam NITE gepresenteerd. De rebranding benadrukte NITE’s rol als dynamisch platform voor interdisciplinair werk en bouwde voort op de energie van de fusie om een nationaal ensemble te vormen dat zich richt op vernieuwende, grensoverschrijdende voorstellingen.

Weizmans leiderschap bij NITE richt zich op grootschalige producties waarin dans, theater en muziek naadloos samenkomen, vaak in samenwerking met partners als Het Muziek en HIIIT om totaaltheatrale ervaringen te creëren.

Deze producties worden gekenmerkt door een manifestgedreven benadering van multidisciplinariteit, diversiteit en urgentie in hedendaagse podiumkunst, waarin lichamelijkheid, tekst en multimedia naast elkaar bestaan zonder dat één element domineert. In maart 2023 werd Weizman benoemd tot lid van de Akademie van Kunsten van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, als erkenning voor zijn bijdrage aan de kunsten. Daarnaast is hij kernlid van de Sociaal Creatieve Raad, een initiatief dat creatieve expertise inzet voor maatschappelijke vraagstukken.

Werken

Originele producties

Guy Weizman heeft, in samenwerking met Roni Haver, sinds 2009 een reeks oorspronkelijke producties gecreëerd binnen Club Guy & Roni, waarin interdisciplinaire dans en theater centraal staan en live muziek, multimedia en fysieke performance worden ingezet om hedendaagse thema’s te onderzoeken, zoals menselijke relaties, maatschappelijke druk en existentiële worstelingen. Deze werken kenmerken zich door explosieve choreografie, diverse ensembles en nieuw gecomponeerde muziek, waarbij dans, theater en muziek worden verweven om thema’s als liefde, jaloezie en veerkracht in het moderne leven te belichten.

De productie Heelhuids & Halsoverkop (2009), een coproductie met het Noord Nederlands Toneel (NNT), vormde een vroege interdisciplinaire samenwerking waarin invloeden uit de countrymuziek werden gecombineerd met dans en theater om culturele en persoonlijke ontwrichting te onderzoeken. In 2013 verkende CRASH, eveneens een coproductie met NNT, thema’s als botsing en chaos via energieke fysieke scènes en multimedia-projecties, als reflectie op maatschappelijke ontwrichting. Datzelfde jaar bracht L’Histoire du Soldat een bewerking van Stravinsky’s verhaal met live muziek en dans, die internationaal werd geprezen om de combinatie van klassieke elementen en eigentijdse enscenering.

Weizmans werk My Private Odyssey (2014), ontwikkeld met tanzmainz, verbeeldde de metaforische reis van het leven via intieme duetten en elektronische klanklandschappen, gecomponeerd door David Dramm, en legde de nadruk op doorzettingsvermogen en creativiteit te midden van persoonlijke beproevingen. Mechanical Ecstasy (2015), in samenwerking met Slagwerk Den Haag, transformeerde percussieve ritmes tot een tranceachtige feestervaring en onderzocht extase en het vervagen van grenzen, met muziek van Jan-Bas Bollen en Thijs de Vlieger van NOISIA.

In 2017 gebruikte Carrousel, Weizmans debuut als artistiek directeur van NITE en een coproductie met Asko|Schönberg, het carrouselmotief om familiedynamieken en emotionele cycli te ontleden in een multimediaal spektakel.

Latere producties zetten deze lijn voort. Salam (2018), een coproductie met NNT en Asko|Schönberg, behandelde jaloezie, spijt en vrede via bijbelse herinterpretaties en live orkestrale elementen, en leverde Weizman de Regieprijs op. LOVE (2019), in samenwerking met GöteborgsOperans Danskompani en Slagwerk Den Haag, leverde een humoristische kritiek op moderne romantiek en FOMO via snelle, app-achtige choreografie. Tijdens de pandemie onderzocht Before/After (2020) op intieme wijze de ontwrichting van het alledaagse leven, met tekst van Roland Schimmelpfennig, waarin isolatie en aanpassing centraal stonden. In datzelfde jaar herinterpreteerde Swan Lake Tsjaikovski’s klassieker als een digitaal-fysieke hybride met Slagwerk Den Haag, met muziek van Alexandre Kordzaia en een thematische focus op fluïde identiteit.

Meer recente werken zijn onder meer The Underground (2022), een coproductie met NITE en Slagwerk Den Haag, geïnspireerd op Dostojevski, waarin ondergrondse vervreemding werd verbeeld via rauw en geestig fysiek theater en composities van Brendan Faegre. Yara’s Wedding (2023), een interdisciplinaire musical met NITE en Schauspiel Hannover, onderzocht privilege en perceptie via ensemble-gedreven verhalen en liederen. Nachtwacht (2025), een coproductie met NITE, Club Guy & Roni, HIIIT, Het Muziek en NKK NXT, onderzocht familiecomplexiteit met een grote cast van 27 performers uit verschillende disciplines. In december 2025 ging HOPE in première als interdisciplinaire productie met NITE en Thalia Theater Hamburg, waarin macht, twijfel en waarheid centraal stonden binnen een internationale samenwerking. Ook in 2025 ging Bad Nature in wereldpremière, een coproductie met Australasian Dance Collective, Studio Boris Acket en HIIIT, waarin het ontstaan van levende, pulserende werelden werd onderzocht in een grensverleggende performance.

In al deze producties werkte Weizman intensief samen met onder meer Slagwerk Den Haag voor ritmische intensiteit, Asko|Schönberg voor orkestrale gelaagdheid en componisten als Kordzaia en De Vlieger voor immersieve soundtracks die de thematische lading in multimedia-settings versterken. Deze werkwijze onderstreept zijn streven naar empathisch, grensverleggend theater dat de veelzijdigheid van de menselijke ervaring weerspiegelt.

Erkenning

Awards

In 2018 ontving Guy Weizman de Regieprijs voor Beste Regie tijdens het Gala van het Nederlands Theater voor zijn werk aan de interdisciplinaire productie Salam, een samenwerking tussen Noord Nederlands Toneel, Club Guy & Roni en Asko|Schönberg. De Toneeljury prees de strak geregisseerde chaos waarin choreografie, spel en muziek samensmolten.

Eerder, in 2013, ontvingen Weizman en zijn samenwerkingspartner Roni Haver de Groninger Cultuurprijs, als erkenning voor hun bijdrage aan het culturele landschap van Groningen via Club Guy & Roni. In datzelfde jaar ontvingen zij in Rusland de Golden Mask voor Beste Choreografie voor L’Histoire du Soldat. Daarnaast kregen zij voor de productie Midnight Rising (2012) de Zwaan voor Beste Choreografie in Nederland.

In 2023 selecteerde de Nederlandse Toneeljury twee van Weizmans NITE-producties — Yara’s Wedding (een coproductie met Schauspiel Hannover, Asko|Schönberg en Slagwerk Den Haag) en The Underground — als behorend tot de meest indrukwekkende Nederlandse theaterwerken van het seizoen voor het Nederlands Theater Festival, waarbij de innovatieve benadering van diversiteit en intergenerationele thema’s werd benadrukt.

In 2025 werden Weizman en Haver onderscheiden met de Gouden Zwaan tijdens het Nederlandse Dansdagen Festival in Maastricht voor hun interdisciplinaire ‘XXL totaaltheater’-stijl, waarin vernieuwing, inclusiviteit en talentontwikkeling centraal staan, onder meer zichtbaar in The Human Odyssey-reeks.

In 2026 ontvingen Guy Weizman en Roni Haver de prestigieuze Jiří Kylián Ring, als erkenning voor hun uitzonderlijke en blijvende bijdrage aan de dans.

De ring wordt toegekend aan kunstenaars wier werk een blijvende invloed heeft gehad op de ontwikkeling en vernieuwing van de danswereld. Weizman en Haver ontvangen de onderscheiding voor hun artistieke visie, interdisciplinaire innovatie en hun jarenlange inzet voor het koesteren en ondersteunen van nieuwe generaties makers.